0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

Ben Akşehir’deyken hep kar yağardı.                
Gerçi Ilgın tarafından                        
Arada bir Güneş doğardı.      
Akşehir deyince,                       
Aklıma bir gençliğim gelir, birde kar.                 
İyi hatırlıyorum, 
Ben Akşehir’deyken hep kar yağardı.
Hem ne kar
Tabi o zamanlar serde gençlik var
 Dersler biter, biz şehir merkezine giderdik, 
İnsanlarda bir telaş, Tekke Boğazı boran.
Kar savrulmaktadır yukarıdan.                        
Siyah okul pardösülerimizin omzu                  
Dört parmak kar olurdu.                                  
İzimizin üstüne geri dönerdik, aynı yoldan.                       
                                                 
Kardan fırsat bulunca Hıdırlık’a çıkardık.
İlk kez görüyor gibi hayran, hayran
Akşehir’e ve göle bakardık.
Birimizde çay söyleyecek para olurdu,
Sonra Bafra sigarası yakardık.   
                                  
 Ali Karagöz 2005 Güzelçamlı.

BABA ve ÇOCUK
Bir baba bir çocuk çıktılar yola,
Bazen düşe kalka, bazen kol kola
Durup ayaküstü verdiler mola.  
          Çocuk; “Baba, dedi, yol çok mu daha’’,
          Baba;’’ Dayan’’, dedi,’’ az kaldı aha’’.
Alaca vıcırık boz duman hava,
Bir de sulu sepken, kar lapa lapa.
Çocuk yürüyordu naz yapa, yapa.
          ‘’ Baba çok uykum var, yatıp dinlensem,
           Sonra bir koşuda sana yetişsem’’.
Baba heybesini indirdi yere,
Kar ile çocuğu ovdu bir süre.
Kurt sesleri geliyordu ha bire
         ‘’ Yürü koçum” dedi, “yürü varalım,
           Akan sular dursun, biz durmayalım’’.
Çocuğu yutunca kar dolu çukur.
Baba nara attı, inledi bozkır.
Baba bir heybetli, baba bir vakur,
            Çocuk; “Baba!” dedi, “Çantam nerede?”
            Baba; “Oğlum!” dedi, “Elin ver hele.”
Baba çocuğunu bastı bağrına,
Çaresiz gözlerle baktı oğluna.
Yutkundu, hıçkırdı, gitti kahrına.
              ‘’Dayan oğlum’’, dedi’’ yarın okul var,
              Erkek adam hiç kardan mı korkar’’.
Köye ulaştılar, her yer bembeyaz,
Menzile varınca son buldu ayaz.
Duvara yaslanıp durdular biraz.
               Çocuk; “Baba!’’ Dedi, “okumak ne zor,
               Köyümüzde okul olsaydı ne var’’

 Ali KARAGÖZ 1998